نامه چهارصد و هفدهم

روزهای پاییزی شروع شده و و به نیمه رسیده . هوا سرد شده و حال دل ما سردتر . اوضاع خونه خوب نیست و

درگیر مسیله برادر من و برادر همسر هستیم و همش دعا میکنیم همه چی به خیر تموم بشه . . کاش همه

چی خوب تموم بشه و از این روزها فقط یه خاطره بمونه . دلمون خیلی آرامش میخواد . چیزی که این روزها خلی

ها دنبالش هستن . طاقتمون خیلی جاها تموم میشه و باز اعتقاد داریم باید صبر کنیم .

صبح که میشه همه پر میشن از دلشوره و شب که میشه میبینیم یه روز پر استرس دیگه تموم شد .

چه کنیم که یاد گرفتیم غم نزدیکترین آدمهای زندگیمون غم ما هم باشه و بی خیال نباشیم از غصه بقیه .

دخترک میره مدرسه و من خیلی از گذر این روزهای مدرسه رفتنش شادم . اینکه فکر میکنم داره کم کم

یاد میگیره بنویسه و بخونه منو شاد میکنه .

نمیدونم نوشتم یا نه ولی خواهر شوهرم بارداره و من براش آرزوی سلامتی میکنم که به سلامتی بچه اش

رو بدنیا بیاره .

یه کوچولو بیاد تو خوانواده شاید حال دل خیلی ها خوب بشه .

هوای شمال این روزها سردتر از تهرانه . اینو نوشتم که سال دیگه یادم بمونه از حدودا کی هوا سرد شد .

شوهرم میره دانشگاه و اینم منو خوشحال میکنه . اینکه در موفقیت ببینمش خوبه . هر وقت و هر زمان که باشه

بازم خوبه .

دلمون این روزها به خیلی چیزهای ساده خوش میشه گرچه همین دلخوشی های ساده هم کمه /

بیقراری های برادر شوهرم گرچه اصلا به روش نمیاره ولی دور از چشم من و شوهرم هم نیست .

خدایا حال دل همه رو خوب کن . خواهش میکنم .

مادر شوهرم هفته دیگه عمل پا داره . یکی از پاهاش و عمل کرد حالا باید اون یکی رو عمل کنه . تو این

اوضاع این خیلی هم خوب نیست ولی چاره ایی هم نیست .

ماشین و گرفتیم . اینم نمیدونم نوشتم یا نه . خوبه ماشین داشتن اونم واسه ما که کلا عادت داریم به ماشین

داشتن همیشه.

از همه بهتر واسه شوهرمه که دیگه نمیاد آژانس بگیره .

مدرسه دخترک هم تو شهر است که تقریبا دورتره از خونه و با ماشین بهتر میتونه بره مدرسه

افتادم تو یه پروسه دندون پزشکی که فوبیای زندگی من شده . کلا متنفرم از دندون پزشکی ولی اینبار

چاره ایی نیست و باید تا تهش برم

الان که دارم مینویسم از بابلسر اومدیم . صبح با مامانم و برادر شوهرم و دخترک رفتیم بابلسر و برگشتیم

و شوهرم رفته بود دانشگاه .

الانم همه نشستن دارن فیلم بادیگارد و میبینن و دعا میکنم فردای آرومی داشته باشیم .

فصل تنهایی...