پینوکیو چوبی بمان دنیای آدمها قشنگ نیست ۱ آبانهوا همچنان خرابه.گاهس بارون گاهی ابر گاهی آفتاب .یه زمانی وقتی میگفت درست میشه با خودم میگفتم قطعا یه چیزی میدونه و درست میشه ،ولی الان دیگه کوچکترین اعتمادی ندارم به حرفهاش . دقیقا میدونم در چه وضعیتی هستیم و تو چه دردسری افتادیم .میدونم که خودش هم ترسیده ،میدونم که تقریبا خودش هم ناامیده ، میدونم که کاری ازش برنمیاد .فقط تنها چیزی که نمیدونم اینه که واقعا چه سرنوشتی در انتظار من و دخترک هست ؟دخترکی که بخاطرادامه مطلب

آذر ماه شده و حدود ۳ هفته است که اومده مرخصی .البته نزدیک به سه هفته .همجنان درگیر فروش زمین هستیم و منتظر خبر شوهر مهتاب .دیگه کنار هم هستیم و البته که با رای کارش موافقت شده و بعد از اتمام مرخصیش صبح ها میره تا ساعت ۲ هست و بعد میاد خونه انشالله.خونمون شبیه خونه ی بقیه شده . دیگه از تمام اوضاع باخبره و حضورش جای شکر داره برای هممون.خانواده اش که نه حرفی ،نه زنگی نه خبری ،این رقم از محبت خانوادگی رو هم دیدیم به سلامتی . ادامه مطلب

پست رمزدار دوست عزیز عسل جان پیغامتون و گرفتم . آدرس وبلاگتون بالا نمیاد. لطفا یه شماره دایرکت کنید برام دوست عزیز از وبلاگ مارال جان لطفا یک آدرس وبلاگ یا اینیستا برام بگذارید .ممنون

۱ دی ماهدیشب یلدارو رفتیم خونه ی همسایمون پریسا اینها. بد نبود . خوبه من بلدم نقش آدم شاد و بازی کنم یا مثلا حفظ ظاهر کنم ، به کمک این هنرم و آرایش هیچ کس از درونم خبردار نمیشه خداروشکر.حدود ۱۱ اومدیم خونه و بعدش هم خواب .جمعه دیگه باید برم شمال . چون هم امتحان های دخترک شروع میشه هم دیگه حتما همین روزا ابلاغ من میشینه تو سیستم .خداکنه جاده ها خوب باشن . نگرانم . رفتنم همیشه با یه عالمه چالش روبرو هست . دلم نمیاد بذارمش برم ، نمیدونم چی میخوره ، چی کار میکنه ولی از طرفی هم میدونم در نبود من راحت تره ، آزادی عملش بیشتره ، حداقل مجبور نیست برای اینکه کمتر با هم یکی بدو کنیم دیرتر بیاد خونه . از اون طرف هم میدونم کسی و داره سرش گرم باشه ، اینه که همیشه موندنم و رفتنم با چالش روبرو هست . زندگیمون انقدر پر چالش بوده و هست تو این سالها که گاهی دلم میخواد زمان متوقف بشه .امروز باید دخترک و ببرم کلاس و بعدش مامانم و ببرم خونه خانوم پسرخاله ام که پدرش فوت شده ( سمانه) . از اون ور احتمالا شوهرم و بردارم بیام خونه .فردا هم دخترک و ببرم خونه ی مادربزرگش که با پسرعمه و دختر عمه اش بازی کنه و کادوهای اونهارو بده .عصر هم برم دنبالش .دلم آشوبه همش . صدقه هم دادم ولی این نگرانی ها مریضم کرده . از اون بیشتر اینکه حال روحیم برای شوهرم مسخره است و هیچ وقت عمیقا درکت نکنه بیشتر حالم و بد میکنه .ساعت ۱۰:۳۰از خونه ی سمانه حدود ۸:۳۰ اومدیم . نمیدونم چرا عصبی بود ، شایدم غمگین ، منم غم زیاد دارم ولی تا جایی که بلدم غمم و قایم میکنم ، براش صبحانه آماده کردم تو یخچال گذاشتم بخوره ، شام نخورد ، گفتم شاید نصفه شب گرسنه بشه بخوره . دلم خیلی گرفته . سعی میکنم خودم و آروم نگه دارم .۴ آذر پنج ادامه مطلب

پست رمزدار

پست رمزدار

دوستان عزیزی که خصوصی پیام دادن و اعلام کردن رمز میخوان ،شماها همچون گذشته عزیزید برام و قدمتون سر چشم . انشالله به زودی رمز میدم خدمتتون . صبور باشید .

ممنون

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورادامه مطلب